De geschiedenis van de carveski

|

Eens in de zoveel tijd komt de ski-industrie met een revolutionaire vernieuwing die iedereen versteld laat staan. De carveski was zo’n vernieuwing. Je vraagt je af waarom niemand eerder op het idee is gekomen. De eerste carveski werd 68 jaar geleden gebouwd, maar was geen succes.

We skiën er tegenwoordig allemaal op en we weten niet beter dan dat we carveski’s hebben. Het is zo gewoon geworden dat we er niet meer over nadenken waar de carveski vandaan komt. Carveski’s hebben een verassende geschiedenis. Ze lagen jaren op de planken van de ontwikkelaar voor er eindelijk groen licht werd gegeven voor de productie ervan.

De geschiedenis van de carveski gaat terug naar 1948 toen een paar gasten uit Winter Park een slalomski proberen te ontwikkelen die makkelijker moest draaien. Hiervoor versmalden ze de achterkant van de ski tot 52 millimeter. De ski draaide daardoor sensationeel snel maar was ook bijna niet te stoppen. De ski’s werden weggezet en waarschijnlijk gebruikt als brandhout. Ze hebben nooit overwogen de ski’s aan de voor- of achterkant te verbreden omdat deze gemaakt werden van een standaard plank met een vaste maat. Het duurde bijna 40 jaar voor het idee weer boven water kwam.

In 1984, op verzoek van een van de managers, ontwikkelde Olin een ski die het leren skiën vereenvoudigde. Het prototype paste niet in de standaard productiepersen en dus kozen ze voor een aanpassing aan een kant van de ski, de andere kant bleef recht. Het ontwerp werd gepatenteerd en er werden 150 paar ski’s geproduceerd. Helaas vonden de verkopers de ski’s er vreemd uitzien en werden de ski’s weer op de planken gelegd.

Van 1986 tot 1989 werkte Olin samen met Kneissl en Trak en vormde zo Tristar Sports. Toen de tijd produceerde Kneissl Bigfoot ski’s. Deze zeer kleine ski’s konden worden geskied met normale schoenen of skischoenen en waren een ware rage. Het is mogelijk dat Olin’s ontwerp door Kneissl afgekeken werd toen ze in 1992 met de Ergo ski kwamen. Deze 180 centimeter ski had een radius van 14 meter. Voor recreanten was dit een absolute revolutie.

Elan’s ‘sidecut extreme project’ (SCX) werd in 1988 gestart. Het duurde meerdere jaren voor ze de juiste dimensies hadden ontdekt voor de perfecte bocht. In 1993 kwamen ze met de S-Ski naar de beurzen en trokken daarmee de aandacht van de Amerikaanse skischolen die de ski’s direct in gebruik namen om hun gasten zo sneller te kunnen leren skiën.

Direct daarna zagen ook andere fabrikanten de voordelen van de getailleerde ski’s. De carveski is vandaag de dag niet meer weg te denken van de piste. De vorm van de ski zorgt voor meer draaicomfort en stelt beginners in staat sneller te leren skiën. Het gevoel van het carven is al helemaal fantastisch.


Door Redactie

Heb je wat leuks of bijzonders meegemaakt? Of wil je jouw verhaal gewoon delen met je vrienden en familie? Stuur jouw blog naar ons op of tip de redactie door een bericht te sturen naar info@sneeuwsportleraren.nl.